Göz Yanar

Garibin bağrına bir rüzgar esse,

Ateş yanar, alev yanar, KÖZ yanar!

Aklına ne zaman sevdiği düşse,

Dudak yanar, ağız yanar, SÖZ yanar!

Sanma ki kalmışım gurbet ellerde

Sevda Türküleri düşmez dillerde

Mutluluk ararım Beyaz Güllerde,

Türkü yanar, sevda yanar, ÖZ yanar!

Kuruyan dallardan yapraklar düşer

Yetimin bağrında yoksulluk pişer

Aç tavuk durmadan yerleri eşer,

Bahar yanar, çiçek yanar, GÜZ yanar!

Hak’kın kitabını her gün okurum

Giderim gelirim kilim dokurum

Diyorlar ki bize çok vahim durum,

Kitap yanar, sayfa yanar, CÜZ yanar!

DOĞANAY’ım elim durmaz yazarım

Vadesi yetene mezar kazarım

Tuzak kurulursa oyun bozarım,

Elim yanar, dilim yanar, GÖZ yanar!

Kemal DOĞANAY