Çocukluğu Alınmış Elinden

ÇOCUKLUĞU ALINMIŞ ELİNDEN

Bir çocuk görüyorum

Acı manzaranın ortasında

Gözlerim doluyor

Anlar diye kaçırıyorum bakışlarımı

Hayatın uzun tırnakları yüreğimde

Kanıyor durmadan

Mutluluğa yabancı gibi

Yaşamı anlatan gözleri

Elleri küçücük ve çatlak 

Gerçeğin ta kendisi 

Belki de bir krem kadardır diyorum 

O an büyük hayalleri

Üstü başı perişan

İsyan ediyor çağın modasına

O da biliyor herkes gibi

Çalışmak kutsal ama

Yakışmıyor işte yaşına

Bıraksalar uçarak gidecek

Oyun oynayan arkadaşlarına

Üşümüş küçük bedeni

Sözcükler titriyor konuşurken 

Çocukluğu alınmış elinden

Daha ne denilebilir ki...

Yalvaç - 19 Ocak 2019