Meyyiti Müteharrik

Unutulmuş bir kalebend gibidir ruhum

Kendi içimde,
Bin yılın sürgünüyüm ayağımda bukağı
Yanılgıların temreni yaralarken sinemi 

Boğazımda düğümlenirken ömre bedel eyvahım

Hüznüm çığlık olur doldurur gözümdeki ırmağı.

Aynadaki yorgun aksim her bakışta suretime seslenir

Fe eyne tezhebun
Ey meyyiti müteharrik bu gidiş nereye
Dağlanırken yangınlarımla onmayan yaralarım

Sessizce kadim mezar taşlarına heveslenir

Bir nokta olma arzusuyla kabirde okunan her sureye.

Her kaçış yakalanıştır pişmanlığın acısıyla

Adımız gibi biliriz
Sürgün, bukağı, onmayan hüzünlü bir imtihandır
Bir nefeslik mesafede daru beka beklerken

Havf ve reca kırbacının yüzümdeki sancısıyla, 

Topyekün seferberlik ilan etme vaktidir an bu andır.

Muhammed Mehmet GÜL

MEYYİT-İ MÜTEHARRİK: Hareket halindeki ölü.