Utansın

Ek sevgiye tohumu, Halık’ın verir suyu

Girdim gül bahçesine, göremedim pusuyu

Çaldım pembe kapıyı, içirdiler ağuyu

Gönlümdeki sarayı, paralayan utansın

Suçluluk duygularım yazı örten kar gibi

İçimdeki ateşim kovalarca nar gibi

Yâd ellerin sözleri kalbime batar gibi

Hicranın kapısını aralayan utansın.

Bu hallere düşürdün ne geçti ki eline

Bir acı türkü oldum düştüm elin diline

Elimi de sürmedim kimselerin gülüne

Beni çapkınsın diyen karalayan utansın

Birselamver_ffk