Nasırlı Ellerine

Kentin suskun, mahzun vaktiydi gelişi  gözlerindeydi 

Islak saçlarında donuk elleri nasırlı,

Gözlerinde sanki uçurtmalarin gökkuşağının yedi rengi 

Bir tutam sevgiye hasret nefesine tebessüm düşmüş dudaklarinda

Geceden kalma yorgun omuzlar ama heybetli  gelişin, ömür sürdürmek telaşı bir okadarda gönlü genisti işte okadar

Yeni kalkmış gün ayazı  kırılgan bakışlar

Dalıp giden uzaklara bal rengi gözleri 

Yaralar ellerinde olsa da ruhunda derin acı izleri

Çamura bulanmış ama tertemiz eski Toprak

Yürümek yalınayak ister gibi küçük bir kasaba deniz kenarı dalga sesleriyle hayal kurup uyumak ,

Yorgun bedeni  çekip 

avuç içinde saklı düşleriyle huzur bulmak,

Yaş yolun yarısı ömrün en güzel zamanını sevgiyle yaşamak isteyen insan karşdaydi bakıyordu ne güzel andı o an unutulmaz ki anılar..... .Zeynep Özcan. .