Hakikat

Bir yalan geliyor gözlerim önüne tozpembe

Ve uçuyor göğe istikbal kanadı kırık kuş gibi

Adım adım yürüyorum hiçlik çıkmazına

Ayağımda kader isimli çamurlu bir çizme

Sendeliyorum ara sıra kaydırıyor ayağımı

Ve bakıyor hasret kalmış gözlerim yollara

Korku veriyor zihnime gördüğü gerçeklerle

Ve bir yıldırım gibi düşüyor gönlüme her şey

Paramparça oluyor bölünüyor ikiye

Gördükçe var olanı daha ayrılıyor kalbim

Meğer cennet değilmiş dünya

Ve insanlar aslında babam gibi değillermiş

Şimdi görüyor gözlerim kavuran gerçeği

Gördükçe dilimde dua eksik olmuyor

Rahmeti diliyorum uygun ve güzel zamanda

Mutluluk bir çirkin elbise giymiş dolanıyor

Birbir sarhoş ediyor cümle avaneyi

Kimse bilmez kimse görmez hakikati

Bir mutluluk var gölgeler ötesinde gizli

Ve anahtarı ancak yüce bir rahmet

O rahmet ki ölümün getirdiği yüce adalet

Şimdi bekliyorum ki o adalet tecelli etsin

En uygun zamanda benide mesud etsin