İnsanlık Müzesi

İNSANLIK MÜZESİ

Gecemin maziye açık penceresinden

İnsanlık müzesine bakıyorum 

Ne çöl eksik ne deniz

Gökyüzü yine sessiz

Parmak kaldırıyor hayal kırıklıkları 

Milattan önceki mağaralarda

Dilleri tanıdık

Acılar aynı renkte

Akıl duyguya yenik düşmüş

Kardeşler var ki

Yüzünü yıkamış kin çeşmesinde

Ve kan izi duruyor 

Kimsenin olmayan topraklarda 

Kadınlar ve çocuklar 

Zehirli fikirlerin kurbanı

Köylere miras kalmış cehalet 

Hilelerle büyümüş şehirler

Savaşlar, barışlar ve savaşlar...

Ölüm ne kadar sıradan

İlerliyor takvimler

Ya insanlık!

İnsan en çok insana düşman

...kıyamete kadar...

Yalvaç - 6 Şubat 2019