Analar Ne Diye Doğurdu Sizi

Bir kadın düşün...
Yeni doğmuş çiçekler gibi zayıf kırılgan...
Yahut çınarlar kadar sağlam.
Memleket gibi, Anadolu gibi...
Bir kadın düşün, kadın gibi kadın.
Tepeden tırnağa...
93'te Nene hatun gibi.
15 Temmuzda Safiye ablamız gibi...
Bir kadın düşün çocuk gibi çocuk.
Oyuncak bebekler kadar küçük.
Nefis, arzu, cinsellik yok.
Bir kadın düşün, sabi sübyan.
Bir kadın düşün ey zihniyetsiz adam.
Henüz memeleri bile yok.
O kadar mı düştü şeref, haysiyet.
Memleketimde dolardan ucuz artık nâmus.
Ergenlik, ne ergenliği kundaktaki bebeğe göz dikecek kadar yerlerde şeref, nâmus.
Utanıyorum artık yaşamaktan ve adam vasfı taşımaktan çocuk...
Hadım olsa bütün erkekler yine de ödenmez o küçük Leyla'nın, Cansel'in Özgecan'ın hakkı.
Kim bilir ismini dahi duymadığımız yüzlerce kadının...
Ve yazmaktan da utanıyorum artık çocuk.
Memleketimin sorunlarını bırakıp aşkla meşkle uğraşan şairleri gördükçe!
Birileri "Dur!" Demeli artık çocuk.
Düşürmeli yıldırımını üzerlerine inandığımız o tanrı.
Yahut üflemeli artık sûrunu israfil mahşere kaldıysa ilahî adalet.
Kopsun artık inceldiği yerinden kıyamet...
Tecavüzden ölen çocukları gördükçe tiksiniyorum artık bütün sakallı yaşlı dedelerden.
Lânet olsun insan dediklerinize, analar ne diye doğurdu sizi?
Ve şükürler olsun ki, yaşasın zalimler için cehennem.
Yaşasın tecavüzcüler için!
Bir kadın düşün, mücâhide bir kadın.
Rabiya, Meryem gibi... (Meryem benim yeğenim.)
Bir kadın düşün cennettin güzelleri, Maşıta gibi...
Bir kadın düşün nebi gözdesi, Fatma gibi...
Bir kadın düşün be cahil adam, cahiliyye adam.
Nâmussuz adam.
Bir kadın düşün, yok mu senin bacın, karın, anan.
Analar ne diye doğurdu ki sizi nâmussuz adam!
Ne diye doğurdu?
Lânet olsun...
Ve şükürler olsun ki sizin için var cehennem...