Metruk Name

Kuzum;

Senin o nazik ellerin hiç güvercin pisliğine bulaşmadı

Gölgesi olmayan metruklere soğan ekmiştik/

Yazı karşılamıştık daha bir çiçek paltosunu soyunmadan

Öyle mi geçti sanıyorsun bu kayıp yıl

Ayaklarımda ne potinler eskidi

Ne yaralar tazelendi dilimde

Küfürbaz sevişmelerimiz oldu

O garibi bir salacakla defnettiler

Oy gülüm…

Sen dökülen bir yaraya yarasın

Her şeyi ben bilirim edalarının egosu

Geçmiş dualara âmin demeyen sen

Ne çok bir şeyler gitti/

Hayatımızdan…

Sarı yapıncaklar

Kırmızı karanfiller

Daha kınası kurumayan Zeynep

Ayakları yere basmayan durmuş bebek

Niceleri…

Şimdi;

Metruk haneye yağan kar gibisin sevgilim

Geldin bakışlarımı çaldın ellerimi ısıttın

Yüreğimi bağladın gözlerimi dağladın

Viran olmuş köy yalnızlığına göm beni

Git…

Güle güle