Gramafon Gıcırtısı

 Acılar kemirir gözlerini 

Bir avuç biber atılmış gibi 

Yanar gözbebeklerinin ta içi,

Çaresizce bakarsın etrafına 

Bir kuş sürüsü havada 

Arılar kelebekler dallarda 

Yaşlı elma ağacının terli yapraklarında 

Aynı hışırtı 

Yaz çicekleri solmaya yakın 

Bir ben miyim dersin 

Bir ben miyim

Kaderin gramofonunda ki boş gıcırtı 

Dolup dolup gelir gözlerin 

Tüm ayrıntılarda flu bir nefes 

Ne zaman birikmiş  içime bunca kahır 

Demedim mi 

İnsan eskise bile 

Yüreği aynı kalır 

Sabretmek direniştir terennümü

Diriltiyor öldüğü yerden tüm kuşkuları

Rabbim anladın da halimden 

Savcısı, hakimi bir 

Bu davada 

Yalvartanda ben yalvaranda    

Seyret diyorsun üstelik 

Çırpınırken çırılçıplak kendini 

Tevekkülüm kimi zaman is 

Kimi zaman küf 

Kimi zaman ekmek koktu 

Dilimde yılan başlı çıbanlar

Zehirini akıta akıta gönlüme 

Bir beni, hep beni soktu 

Savrulmak rüzgarlarda

Boğulmak dalgalarda  

Yakılmak alevlerde kalsın   

Rabbim al elimden kabzı zehir şu hançeri

Ellerim çok tanıdık  

Ölümüm başkasından olsun 

#Ümitseyhan