Bir Ömür Geçti

Yıllardır seninle bir ömür geçti,

Sana diyemedim inan Sultanım.

Sevdiğim insanlar hep seni seçti,

Sana diyemedim inan Sultanım!

Ağaçlarım vardı çoktu dalları

Kovandan alırdık petek balları

Birlikte gezerdik tozlu yolları,

Sana diyemedim inan Sultanım!

Yüzüne bakınca güneş sanırdın

Kırk güzel içinde hemen tanırdın

Sabah güneşiyle sen uyanırdın,

Sana diyemedim inan Sultanım!

Sokağın başında çeşme akardı

Seni gören insan döner bakardı

Gurbete gidenler Türkü yakardı,

Sana diyemedim inan Sultanım!

Bahar geldiğinde yüzün gülerdi

Kaç yiğit sayende murada erdi

Hak için selamı bana da verdi,

Sana diyemedim inan Sultanım!

Yalvardım geceler sabah olmasın

Kalbindeki nurun asla solmasın

Rabbimin verdiği vade dolmasın,

Sana diyemedim inan Sultanım!

DOĞANAY’ım böyle bir ömür geçti

Sevap ekenler de sevabın biçti

Garip gönlüm yine bak seni seçti,

Sana diyemedim inan Sultanım!

Kemal DOĞANAY