Kırılıyor Aynalar Gerçeği Göstermeden

Kırılıyor Aynalar Gerçeği Göstermeden

Eğmeseydin o hilal kaşını

Şiirlerim boynu bükük kalmayacaktı

Akıtmasaydın gözlerimde yaşımı

Gözlerim aşka böyle kör bakmayacaktı

Bir nokta koydun cümlelerimin başına

Sessiz bir çığlık ekledin virgüllerin arasına

Sözlerim belki anlam bulurdu

Masum cümlelerimin arasında

Suskunluğumu yazdırtmasaydın

Bumerang gibi git gel bir döngünün içinde

Kırılıyor aynalar gerçeği göstermeden

Kuşlar gökyüzünde çığlık içinde

Aşina darağacına takılmış kanatları bir bir kesiliyor başları

Vefasız bir yârin terk edilmiş yurdunda asılı kaldım

Ne gelen var ne giden linç ederek eziyor yalnızlığım

Neden bu kadar kifayetsiz sözleri yazıyorum

İncinmiş mi güzel anlamlı sözler ben varamıyorum

Linç ediyor her şey her şehir sokaklar beni

Sahip çıkamadım bir yâre gitme diyemedim diye

Oysa binlerce sözleri vefasızlık katliamıyla kopardı dilimi

Günahkâr elleriyle hasretin darağacında astı beni

Sürgün etti sürgünler şehrine beni gitti sessizce

Bende günahkâr elleriyle asılı kaldım öldüm darağacında

Mehmet Aluç-Gülveren