Hazana Mazhar Bir Şiir...

Mavi bir örtü dilleniyor

Üstü örtülü rahlenin doğurgan tininde

Yadsınamaz bir aymazlığın da hicvi adeta şiir

Kör gözlerden sakınıp da gözünü,

Bakan körlerden yana derdi telaşı kalemin.

Sönük mavi’nin titrinde

Yorgun bir yorgan

Örten zaaflarını günbegün

Yorgun koşuşturmadan

Aşkın da rabıtası her yüklem:

Sevilmeden seven bir yürekten kopan o nida

Sanrılar mertebesinde

Baş şehri acının

Derli toplu bir güncenin de mimarı iken iman.

Diyezler ve dehlizler;

Sanrılar ve gerçekler;

Elemle benzeşen hazan

Sazanların mekânı tanıdık bir seyir

Ve tüm saflığı ile inanan aciz bir kul.

Ne de şatafatlı bir ölüm/müş adeta

Kayıp mezarımda açsa da yediveren gül.

Aşka ırmak her şiir

Ve şiire de baş şehir hüzün:

Kopup gelen uzak diyarlardan

Kâfir notalar

Bozguna uğrayan varlığın tüm haşmeti ile

Terk edilmişliği.

Kâfir bezirgân başı

Yalancı sobe

Kim varsa yanımda elim de hep sende.

Varlık ne kinayeli ne de zanla muhatap

Aşkın hulasası duman edilmiş bir kaygı

Kayıtsızlığın da harcı

Hep elem:

Zulümle eşleşen bir ölüm bazen

Ne zamanki yaşarken ruhu çıkmaza giren

Soytarı bir imgeden alırken hıncını

Sezilerin sağanağında

Külfetle yüklenmiş bunca zehri

Üstelik neden?

Kayıtsız kayıtlar

İbaresi kayıp aşk meclisi

Yürüse de göremez ki önünü

O sergüzeşt beyitler.

İki lafın belini kırmaktansa

Sessizliğe bürünen bir mama

Aşkın ve şiirin ihlali elbette

Hakkın nezdinde sadece bir virgül.

Sonlanmadan ömür ve niyaz

İhya edilesi her özne

Katlanarak arşa çıkar yığın yığın imge

Ve çetrefilli yüreklerden sızan

Hazana mazhar bir şiir olsa keşke baharın seyrinde.