Serzeniş

Gönül kapılarımı sonsuz kez aralarken

Rüzgârın güllerimi dağıttı dallarından

Sevda gözümde tüter aşkını sıralarken

Bize artık karanlık papatya fallarından

Ellerimi attığım sevdalar yalan oldu

Dillerime kattığım doğrular yavan oldu

Söz üstüne sözleri katmıştık talan oldu

Kalbimin türabında yanıyor bu serzeniş

Huzurlu bahçeleri çalarak ekiyorsun

Dikilen fidanlara çal çırpı dikiyorsun

Aşkımız temelsiz sende zar çekiyorsun

Artık ne söylesem boş bitiyor bu serzeniş

Bitsin kapılarını çalacak kalp densizi

Yitsin artık sevdadan silinmeyen sensizi

Nereye gidersen git getirmiyor bensizi

Boşuna telaşlanma akıyor bu serzeniş

Kalbinin denizinde yüzmeyi de öğrettin

Acımı kanatarak üstüne laf söylettin

Yeter artık ne inat direttin de direttin

Aşkımın miracıdır yükseldi bu serzeniş