Çocuklar

ÇOCUKLAR

Teravihte mevlitlerde bayramda

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Sahipli camide boşlar seyranda

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Başında takkesi ne mâsum durur

Bilemez secdede başını vurur

Onlarda bulunmaz kibir ve gurur

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Oyalı yazmayı anneden almış

Davranışlarıyla nede çokbilmiş

Giyimine baksan gelinlik olmuş

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Cami ile cemaati süzerler

Sıkılınca aralarda gezerler

Bazen böyle tembihatı bozarlar

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Eğilince birbirine bakışır

Bazen diğer çocuklarla takışır

Ona yaramazlık dahi yakışır

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Kanaatkâr bir şekere sevinir

Arkaya itilse hemen uğunur

Başı sıvazlanır ise avunur

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Bir safta olsalar bir kaçı bazen

O safta koymazlar tertip ve düzen

Yine de olmasın onları üzen

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Tespihi dağıtmak onların işi

Tekrar toplamakta bulunmaz eşi

Gülünce görünür dökülen dişi

Camide ne güzel küçük çocuklar.
            Büyüklerin yanında diz çökerler

Herkesle birlikte tespih çekerler

Duada el açıp boyun bükerler

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Saflarda yan yana çok çocuk varsa

Aralara hemen büyükler girse

Cemaatte fedakârlık eylerse

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Fatih Sultan gül demiştir çocuğa

Güller açar gelir ise ocağa

Her şey biter alınırsa kucağa

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Örnek olsa anne baba evlâda

İyi yetişirler kalmaz belâda

Yardım eyler böylelere Mevlâ’da

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Çocuk doğar zaten dini İslâm dır

Sonra yanılsa da dünü İslâm dır

Tövbe eyler ise sonu İslâm dır

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Çocuk cam kâsedir içi görünür

Ne ile dolarsa ona bürünür

Sahipsizler sokaklarda sürünür

Camide ne güzel küçük çocuklar.

Rabbim içim dolu tutuldu dilim

İlham olmayınca yazmıyor elim

Behlül daha çocuk çok görmeyelim

Camide ne güzel küçük çocuklar.

20.Ekim.2001