Seni

SENİ

Seni Veysel Karaninin gönlüyle sevseydim
O mübarek dostunun hırkasını giyseydim
Tatlı canımdan geçip sana kurban verseydim
İki cihanda huzurunda kalıp gülseydim

Seni ben Ebu Bekir'in gözüyle görseydim
Ömer Hattab gibi kâfire duvar örseydim
Osman– ı Zinnureyn gibi izlerin sürseydim
Ali olsam da dağları önüne serseydim

Seni has bahçelerde gonca gülüm bilseydim
Dünya tamahını yenip ölmeden ölseydim
Dağlar, diyarlar gezip huzuruna gelseydim
Taşlara dönmüş zalim yüreğimi delseydim

Seni ben en tatlı rüyalarımda değseydim
Sonsuz mutluluğu veren meylerin içseydim
Beni senden ayrı koyan dünyaya küseydim
Yarın mahşerde sana benim yârim deseydim

Seni reyhan kokularında kokup seçseydim
Gonca gül dallarında bülbül olup ötseydim
Ah! Halil İbrahim sofralarından yeseydim
O nurdan yaratılmış ellerinden öpseydim

Seni gönlüme sultan başıma taç etseydim
En kıraç topraklarda filizlenip bitseydim
Döne döne ardın boyu yolların gitseydim
Bendeki beni bulup aşklarında yitseydim

BİLAL TEKİN (SIRLISES)