Gezersin

Kalpte sevgi varsa gönül olurmuş

Var mı yok mu şaibeli gezersin.

Birbirini seven aşkı bulurmuş

Aklı aşka verip deli gezersin.

Sevdanın karası düşman başına

Saçların ağarır bakmaz yaşına

Divane olunur başlı başına

Bundan sonra gurbet eli gezersin.

Aşktan ileriymiş sevdalı olmak

Aklı,  zihni, gönlü sevdayla dolmak

Sevdalıya zormuş aklını bulmak

Gözlerin yaş ile dolu gezersin.

Aşk acıdır hem de nasıl ki acı

Vuslat imiş bunun kesin ilacı

İlacı vereni eder baş tacı

Veren Hak’tır niçin kulu gezersin.

Âşık olan küsmez n’etse yârine

Yâr sevgisi iner kâlpte derine

Ondan gelsin kabul hayr ve şer’ine

Sarmaşık misali dalı gezersin.

Sarmaşık ağaca sarılır sıkı

Ağacı kurutur sanki bir yakı

Âşık gibi olmaz ümit âfakı

Sonra Mecnun olup çölü gezersin.

Aşk yarası kapansa da iz kalır

Aşk yangını sönse kâlpte köz kalır

Geride ağlayan bir çift göz kalır

Hatırlansın diye pulu gezersin.

Aşk acı içinde pişmek denilir

Sevda yarasını deşmek demektir

Sevginin peşine düşmek denilir

Behlül gibi ‘bitmez yol’u gezersin. 

Mustafa Zincirkıran-05.05.2019

Bu şiir, Atışmacılar Şiir Topluluğu’nda verilen ayak dörtlük üzerine örgülenmiştir.