Döker Gider Be Usta

Ne umutlar beslenir yüreklere ekilen
Karanlıklar üstüne çöker gider be usta
Belki bir gün biterdi kahır olup çekilen 
Umutları dalından döker gider be usta

İnsanlar yaşıyor hep baharı bekleyerek 
Dertlerinin üstüne yenisin ekleyerek 
Bazısı dayanamaz yüreği tekleyerek
Bu hayat bizi yorup büker gider be usta

Sabır kapılarında kararmasın dilekler
Bazen boşa gidiyor onca uğraş emekler 
Çözülmüyor karmaşık atılmış sa ilmekler 
Bir fırtına her şeyi yıkar gider be usta

Kelimeler yetersiz her-şey sona yaklaşır
Acılar yüreklerde daha da çok sıklaşır
Duyulmaz çığlıklara birde hüzün ekleşir
Sözleri Boğazına tıkar gider be usta

Yaşarsın elli altmış verilen bu sürede 
Hiçbir canlı ölümsüz değildir yer kürede 
Geçmişe göz atınca kalmaz kimse geride 
Bedeninden şu ruhun çıkar gider be usta