Canım Çıkacak Gibi

Gönlüme kederlerin tohumları dökülür
Dokunsan bir yanıma canım çıkacak gibi 
Hasat mevsimi geldi şu yüreğim sökülür
Bir kasırga dünyamı başa yıkacak gibi

Sarıldım umutlara büyüsün budaklansın
Dertler faili meçhul ellerde kundaklansın
Savunmasız zamanda insafsızca haklansın
Yoksa kıstırıp bir gün canım yakacak gibi

Öyle gizliden yakar görünmeyen acılar
Yürekleri dağlayan ince derin sızılar
Gülse bile kan ağlar hüzün dolu bazılar
Nefesimi kesip de boynum sıkacak gibi

Ruhumu hüzünlerin zindanına sakladım
Kederleri gül sanıp umarsızca kokladım
Belki yok olur diye arada bir yokladım
Bir gün gardiyan gibi hapse tıkacak gibi

Karmaşık bir hayatın içinde yaşıyorum
Onca olan bitene düşünüp şaşıyorum
Doldum yeteri kadar dökülüp taşıyorum
Şu kara topraklara varıp akacak gibi

Her gün azalıyorum kendimce nedenimde
Dertlerim olgunlaştı şimdi oldu deminde
Sanki yok oluyorum emanet bedenimde
Bedenim çürümüş de sanki kokacak gibi

Yol almıyor ayaklar arada tekliyorum
İçerimde ne gizli acılar saklıyorum
Kader mahkumu gibi sıramı bekliyorum
Boynuma cellat gelip urgan takacak gibi

Ayhan Kocabay.