Dokunmayın sakın benim özüme 
Yürekten yaralı vurgun gibiyim
Biraz daha ateş atman köz’üme
Bu hayata küskün dargın gibiyim

Yandıkça yanıyor gönül sarayım
Kaybolan yıllardan hesap sorayım
Bırakın vuslata çabuk varayım
Ben ki şu dünyaya kırgın gibiyim

Dermanım kalmadı tutmaz ellerim
Baharı görmeden koptu dallarım
Yağmur olup gözden aktı sellerim
Gitmez adımlarım yorgun gibiyim

Tükendi şu ömrün seneler geçti
Hayatın dertleri ezerek biçti
Bedenim içinde şu ruhum göçtü
Sularım çağlamaz durgun gibiyim

Değip de bir daha vermeyin acı
Zaten canım çıkar çekerim sancı
Tüm dostlarım oldu şimdi yabancı
Acılarla daha sargın gibiyim

Ne bir murat aldım ne sefa sürdüm
Sanki yolun artık sonunu gördüm
Dertleri üst üste katlayıp dürdüm
Gayrı bu hayattan sürgün gibiyim




Ayhan Kocabay
04.04.2019