Şiir Dizdim Boncuklarımın Arasına

Gittiler;

Bir kuzgun yangını gibi

Beni elden alan beni var eden

O mavi boncuk gözler gitti…

Sanmamdı!

Sandıklarımın arasında

Nice boşluk denizleri/

Yarasını ufalayan niceler

Sığıntı bir gölgenin yamacında

Pek çok kırılgan kalp odacığı

Sevgi kaşar bir ömrün

Oyuncağı mı?

Bu gözler hep sulu sepken

Bir yerinden başlamak lazım diyorum

Bir yerinden/

Hayat yokuşunun…

Bir zamanlar/

Ulu orta atma tutma yoktu

Bir zamanlar/

Sen ben yoktu

Gizli yaraların

Dermanı/

Yine sendin…

Sevdim ki!

Yine bu aşk çöplüğün deyim

Çok mu sevdirdim kendimi

Çok mu sevmediler beni...

Şimdi!

Lüle taşına dizilir kaderim

Ben ne ederim…

Benden başka/