Gecenin Karanlığında Tükeniyor Umutlar

Gecenin Karanlığında Tükeniyor Umutlar

/ Suskunluğu yaşanırken günün,
Sessizliğinde tükeniyor umutlar. /

Dudaklardan dökülen belli belirsiz birkaç kelime,
Hayallerin karmaşasında anlamını yitiren cümleler,
Zamanın sonsuzluğunda asılı kalan duygular.

Akrep mıh gibi çakılı kalırken yerinde.
Kim bilir yelkovan kendi hanesinde kaç tur dönecek
Daha kaç yaprak düşecek dalından
Daha kaç mevsim hazan solgunluğunda üşüyecek duygular.
Söyle kaç defa umutsuzluğun hüznünde boğulacak hayaller.
Söyle ne zamana kadar ağlayacaksın.

Düşüncelerini kemiren onca soruların eşliğinde,
Duygularına nedensiz gem vuracaksın.
Bir mevsimin çıkmazında yaşamla boğuşurken,
Söyle nereye kadar susacaksın.

Anılarında onca yaşanmışlıklar saklıyken,
Sanki hiç yaşamamış gibi hatırlamayacaksın.
Zamandan kaç mevsim geçecek,
Sayısını bilemediğin kaç takvim yaprağı koparılacak,
Yelkovan akrebe kaç tur bindirecek,
Umutsuzluğun içinde hiç birini anlamayacaksın.

Oysa yaşam dediğin zamanın sonsuzluğunda 
Bir nefes gibi, 
Hayallerine sığdıramadığın duygular,
Anlamsız düşüncelerin içinde sıkışıp kalmış,
Yoksa hasretin acımasızlığına boyun eğerek
Umutsuzluğun girdabında mı boğulacaksın.

/ Alaca karanlığı yaşanırken günün,
Gecenin karanlığında tükeniyor umutlar. /

Dinçer Demirel