Faülatün Faülatün Faülün

Şiirsel bir hayatın kafiyeli yalnızlığını yaşıyorum

Hece veznine uygun dertlerim sıra sıra geliyor

Her dörtlüğü aynı uyakta dökmekte gözyaşlarımı

Her satırında tüketmekte ömrümü

Her gün yeniden başlıyor dertlerim

Faülatün faülatün faülün…

Tüm şiirler uyaklar kafiyeler ard arda sıralanıyor

Yine de dertlerimi anlatmaya yetmiyor

Her dizesinde sevişmek her kafiye de mutlu olmak varken

Harf harf,  hece hece hüzne boğulan bir hayat

Bir girdapta yutulan yitip giden umutlar…

Katli vacip duygularımın esiri olmuş

Bilinmeze sürükleniyor ruhum,

Sevmekle sevişmek arasında sıkışmış yüreğim

Gitse gidemiyor kalsa kalamıyor…