Soğuk Şiir

SOĞUK ŞİİR 

Bir rüzgar çıkıyor gecenin ağzından

Dalları kopuyor bazı duyguların

Üşüyor sözcükler bir bir

Yasak koyuyor yine 

Göz kapaklarıma soğuk şiir

Anılar savruluyor karanlıkta 

Mırıldanıyorum ağır ağır

Ezgisi bilindik bir ağıt bu

Ve zor geliyor nefes almak 

İçiyorum çileyi bir solukta 

Şehir manzaradan habersiz

Hayaller ıslanıyor iklimin koyu renginde

Pencereler kapalı

Odalar dar

Kopuyor sessizlikte fırtınalar 

Sabahı uyandırmak lazım 

Geceye dargın güzel sözler

Tutar belki gönlümüzden

Güneşli ağustoslar...

Yalvaç - 19 Ağustos 2019