Uyuttum Ninnilerle

Uyuttum Ninnilerle

Bir sızıydı içimde kalan dünler

Geçmişte bıraktım oysa şimdi karşımda

Dünler bugünmüş ben unuttum

Aldım sızımı içime uyuttum ninnilerle

Bad-ı sabah o yar terk etti unuturum dedim

Sabahları unuttum geceyle dost oldum unutamadım

Sabahı da geceyi de aldım koynuma uyuttum ninnilerle

Onlar uyudular ben ninnilerle uyuyamadım

Ne yârin ne benim çıktı avazımız

Kavlimiz vardı unuttu vefasız bende sormadım

Gidene kapı açık gelene kapım açık dedim

Kendimi gerçeklerle uyutayım dedim uyuyamadım

Saldım aklımda gönlümde ne varsa çayıra

Dedim ben terk ettim hepsini Mevla’m kayıra

Bahtım kara diye üzülmedim beyazları giyindim

Boş kafayla kendime ninniler söylemeden uyudum

Mehmet Aluç-Gülveren