Hasretin Her Hecesi Her İmgesi Bir Yangın

Hasretin Her Hecesi Her İmgesi Bir Yangın Bir Alev Topu Yanmaya Gör

 

Sen rüzgârlar neden eser sanırsın? Kokuna hasret kalınca bana getirsinler diye eser, sen hiç sensiz yani aşkla severken bensiz kalmadın ki nereden bileceksin ki! Sen terk etmeyi sevilmemeyi belki benim sevgimi beğenmedin ama ben aşkla seni incitmeden sevdim… Demek ki sana uymadı elden ne gelir kabullenmekten başka?

 

Hasretin her hecesi her imgesi bir yangın bir alev topu yanmaya gör, söndüren olmaz, yandıkça çelikleşir bu gönül. Bak rüzgâr yine saçlarından eserken kokunu bana getirdi, sen farkında değilsin! Bana bakmayan gözlerinin ışıltısını aya bakarak görüyorum, sen aya baktım sanırken bana bakıyorsun haberin yok.

 

Sen giderken kumsalda duran ayak izlerin silinmedi, hala yerinde duruyor, o izlere bakarak salınarak yürüyüşünü, kollarını iki yana açarak dönüşünü mutlulukla gülüşünü seyrediyorum. Bir dudak payı bıraktığın busen, hala sımsıcak yanağımda duruyor, sen gittim sanıyorsun ve yanılıyorsun, sen bendesin haberin yok… Bu gece ay yok ortada belli ki gönlündeki hüznü belki de pişmanlığını gönlündeki karanlığını bana anlatmak için, bu gece gökyüzünde yok. Gelirsen kapım açık, biraz kırgın olsam da birazcık sen usulca gir içeriye, bak hazır istediğin o gönlümdeki salıncak, bin gökyüzüne doğru uçarcasına sallan, gülücüklerinle ol her an.

 

Mehmet Aluç