Aranan Adres

tükenen ömrümüz müydü bizi kuşkulandıran,
yoksa uzak kıyılardan yaşamak istediklerimize
hüzünle bakmak mıydı yüreğimizi acıtan...

../..

ufkumuzu saran düşlerimiz vardı her daim
ve mavi denizlerde çırpınan umutlarımız...
göklere saldığımız geleceğimizi
uğurluyorduk vakitsiz bir gecede
ve ardından geçmişi sabahın çığırtkanlığına adıyorduk...

../..

çevik değildi bedenimiz,
duygularımızla yıpranıp duruyordu.
öyleki; gözyaşı bir an yalnız bırakmıyordu.
esirdik sıkıntılarla geçen anlara
ve hasrettik gerçek aşkı bulabileceğimiz zamanlara.

../..

gün gelir yasaklanırdık içimizdeki bize.
suskunluğumuzda geçen saatlere sığınan hüzünlerimizle
zihnimizi kurcalar duruduk...
umularımızla anlamlaştırmaya çalışıtığımız
bir geçişe saplanmak kadar,
kalbimizde taşıdığımız o kişiye
hiç olmamış gibi özlemler duyuyor
ve boşlukta savrulan ellerimizle
kenetlendiğimiz o kişiye ulaşmaya çalışıyorduk.

../..

aradığımız o değildi aslında,
yitirdiğimiz benliğimizdi...
ve o benlik düşlerimizde her an yaşayıp duran,
uğruna her şeyi göze alabileceğimiz
cesareti taşıyan tek bir şeyde gizliydi.
o da ondan uzak, ona yakın...
görmeden yaşattığımız yıkık bir tutkunun adresiydi...

13/02/2010