Düğümlendi Sözlerim

Düğümlendi Sözlerim

 

Sen seni bende otur dinle birde

Sende düşersin bende ki bu derde

Herkes düşmüş iken kendi derdine

Ne olursun dinleseydin beni bir kerede

Düşürmezdin bizi sen böyle bin bir derde

 

Dinle beni bir kerede bir kilim serde

Ol derdime derman ecel gelmede

Al sar beni kalayım o gönlünde

Ne olursun dinleseydin beni bir kerede

Düşürmezdin bizi sen böyle bin bir derde

 

Gurbet ildeyim kim bilir ne haldesin

Gamsız değilim ben sen neredesin

Dön gel ne olur sen açan gülümsün

Ne olursun dinleseydin beni bir kerede

Düşürmezdin bizi sen böyle bin bir derde

 

Hayran kaldım nerede o bakışın

Sineme yaslardın kalmazdı o başın

Ne oldu söylemedin neden aktı gözyaşın

Ne halde bıraktın sönmez içimdeki bu yangın

Ne olursun dinleseydin beni bir kerede

Düşürmezdin bizi sen böyle bin bir derde

 

Sönmesin dersin sen orada bu ataşım

Düğümlendi sözlerim taşa döndü gül bakışlım

Ne olurdu o gül kokulu sinende ben yataydım

Ne olursun dinleseydin beni bir kerede

Düşürmezdin bizi sen böyle bin bir derde

 

Ahu zar içindeyim sana varamadım

Güzel söz söyledim sana anlatamadım

Yanlışı benim doğrum sen olaydın

Ne olursun dinleseydin beni bir kerede

Düşürmezdin bizi sen böyle bin bir derde

 

Gülveren’im dinleseydin sözüm yanmazdık

Gurbet ilde ben orada sen ayrı kalmazdık

Ben sensiz sen bensiz kimsesiz kalmazdık

Ne olursun dinleseydin beni bir kerede

Düşürmezdin bizi sen böyle bin bir derde

 

Mehmet Aluç-Gülveren