Bir Eylül Hengâmesi

Bütün mesele!

Öfkelerini toprak emmiş

İnsan maskelerinin/

Eriyiğidir aslında

Eylül/

Zamana diren

Aşka köle

Sevdaya

İlmek…

Bir kavganın döşünde bıçak

Bir yârin göğsünde petek

Bal süzüyor bakışların

Al kanatlı kuşlar

Serden gülüşler…

Dedim;

Büyük ahlar etme

Kavga hep içre/

Zemin kaygan

Sırlanmış bir aynanın közünde

Hiçsin/

Bak!

Çimler soldu

Cevizler koka

Sol yanın başak

Ellerin dirgen…

Salkım saçak

Gitti bir mevsim

Al karası yalnızlığa bürün

Perdeler sımsıkı/

Güneş emiyor ten

Ve bir daha bu hengâmeye

Düşme sen!