Mevlam Kerimdir

Yüreğinden bir of çekti derinden
San ki ölüyordu dert kederinden
Bel ki, de ayrıldı nazlı yarinden
Sıkma şu canını Mevlam Kerimdir

Kim düşürdü bilmem seni bu derde
Hüzünler dolusun gördüğüm yerde
Kabul olur duan bir gün seherde
Yıkma umudunu Mevlam Kerimdir

Omuzları düşmüş epeyce geçmiş
Acılar kederler kurbanlık seçmiş
Aslı görünenden daha da gençmiş
Bükme şu boynunu Mevlam Kerimdir

Kalmıştı akşamdan gözlerin nemi
Çokta hüzünlüydü belliydi gamı
Oturmuş çökmüştü dibine demi
Dökme gözyaşların Mevlam Kerimdir

Daha dayanacak gücü kalmamış
Bir kez arayıp da soran olmamış
Kaybolup gitmiş de kimse bulmamış
Çökme derinlere Mevlam Kerimdir

Ayhan Kocabay

04.10.2019 [İnsan manzaraları 1].