Muhammet Fatih Safitürk'e Ağıt

Salya sümük saldırdı Batı'nın köpekleri

Yıldıramadı seni, Haçlı'nın şebekleri

Kelimeler buz tutmuş, cümleler yasta şimdi

Yürekler yangın yeri, gönüller hasta şimdi

Dünyadan muradını alamadan göçtün sen

Şahadet şerbetini kana kana içtin sen

Kulak verdin yiğidim, Hakk'ın yüce sözüne

Şahadete koşarken nurlar yağdı yüzüne

Bu sessiz gidişinle dostlarını üzdün sen

Mânâ denizlerinde nurlar içre yüzdün sen

Hakikatin güneşi Mardin Derik'te battı

Zulmün paslı kılıcı yürekleri kanattı

Trabzon'un bağrından kopan bir yiğittin sen

Bahtına yazılmıştı, müstakbel şehittin sen

Renk verdi bayrağıma, toprağa al kan düştü

Gözlerimiz nemlendi, yüreğe volkan düştü

Analar bu toprakta ne yiğitler doğurmuş

Şahsiyet hamurunu gözyaşıyla yoğurmuş

Kökleri derindedir, sanma çınar devrilir

Abideleşir çınar, sonsuzluğa evrilir

Giden şanlı yolcuya bulut gözyaşı döker

Sen heybetli durdukça dağ önünde diz çöker

Kardeşliğe yol oldun, Derik'te izin kaldı

Ömrünün baharından geriye hüzün kaldı

Pusu kurdu zalimler, saldırdılar alçakça

Onların yüzü katran, senin gül yüzün akça

Şahadet şerbetini içtin Fatih Safitürk!...

Bu dünya gurbetinden göçtün Fatih Safitürk!...

Suçu hizmet etmek mi, ne istediniz ondan?

Nice seneden beri beslenirsiniz kandan

Acılar yaşattınız eşine ve dostuna

Domuz masum sayılmaz girse kuzu postuna

Dağlasa da yüreği intizarın ateşi

Hainler üfleyerek söndüremez güneşi

Barışı, kardeşliği kanlara buladınız

Karanfilleri vurup zakkumu suladınız

Ahdeyledik, o kirli kökünüz kuruyacak

Hıyanet odakları bugünü arayacak

Bu kutlu toprak için ödedik ne diyetler

Hedefine varamaz karanlık zihniyetler

Katillerde yürek yok, kurar yiğide pusu

Safitürk'tür Fatihler, bu toprağın tapusu

                                               M. NİHAT MALKOÇ