Dilsizliğin Ayyukları

Yaralarım erken sağaldı

Böyle bilmezdim oysa

Eğilmiş ve bükülmüş bir bedenin

Gergefinde zaman işlemek/

Boşta gezen kollarıma bu kaç ilmek

Beni ben diye mi sevdin ey hayırsız

Yoksa!

Yüzü dönük yaralarıma

Kaçıncı tuz basışın/

Dilsizdim evet;

Senin kibir otuna dönmüş

Egolarının dilsizi…

Bu açlıkta!

Yol bulabilirsen dönersin bana biliyorum

Lam elife düşmüş dilimin üstünde

Yer bulabilirsin söz katabilirsen

İnce eprimiş yüreğimin yağları

Dilsizliğimde ayyuk/

Köhne zamanlar;

Sanki bir serçe gülüşünde gülüşüm

Bir ünlü ayazında ölmelerim

Kara kuru soğuk geçişlerim

Haykırmak!

Sanki bütün kapıları açtı

Bütün sevdaları eritti

Bakışlarında…

Sana dönüş

Bil ki ölüş biliyorum

Yüzlerce karanfil öper toprağımızı

“Sen duaya düşünce gözlerinden

Gözlerime…”