Güle Varmak İçin Kül Olanlar

...yarınlarımızı inşa eden öğretmenlerimize tazimle...

İlim meşalesi köye varınca...

Gökte dalgalanan alları gördüm

Gönül teknesinde aşkı karınca...

Dudaktan süzülen balları gördüm

Sert rüzgârda dimdik duran canları

Yarını bugünden kuran canları

Şerri hayırlara yoran canları

Meyvelere durmuş dalları gördüm

Karanlık gecede yıldız oldular

Hakikat yolunda bir bir soldular

Gecekondularda cevher buldular

Onlarda tarifsiz hâlleri gördüm

Yıldızlara değer onurlu başlar

Zalimlere karşı çatılır kaşlar

Özgürlük göğünde uçuşur kuşlar

Ilgıt ılgıt esen yelleri gördüm

Güle varmak için kül olanları

Bilgi kervanına yol olanları

Yalnızca Allah'a kul olanları

Mazluma uzanan elleri gördüm

Gönül lambasını kısmayanları

Nefret biriktirip kusmayanları

Haksızlığa karşı susmayanları

Yunusça söyleyen dilleri gördüm

Yerli ve milliyle dolu özleri

Senetten muteber şirin sözleri

Yıldızlar kıskanır gülen yüzleri

Dostluğa açılan kolları gördüm

Gündüzlere döner kara geceler

Sevgiye banılır bütün heceler

Bize mesken olur dağlar, yüceler

Aydınlığa varan yolları gördüm

Başta ne hoş durur bilgiden taçlar

İrfan sofrasında(n) beslenir açlar

Tahtanın başında ağarmış saçlar...

Dikenler içinde gülleri gördüm       

 M. NİHAT MALKOÇ