Utansın

Memleket adına ahkam kesenler,

Bizi bu hallere koyan utansın.

Rüzgar gibi sağdan soldan esenler,

Bizi bu hallere koyan utansın.

Bazen şimşek olur, bazense yağmur

Nihayeti toprak, aslınsa çamur

Mayasız yapılan ekmekler hamur,

Bizi bu hallere koyan utansın.

Ben Türk’üm!deyince başlıyor hüzün

Ağaçlar yaprağı döküyor güzün

Her iki dünyada gülmüyor yüzün,

Bizi bu hallere koyan utansın.

Müslümanım desen terörist derler

Oturunca yarım domuzu! yerler

Pusuda gidiyor günahsız erler,

Bizi bu hallere koyan utansın.

Büyüğün küçüğe geçmiyor sözü

Irkından haber yok kaybetmiş özü

Savaş kapımızda görmüyor gözü,

Bizi bu hallere koyan utansın.

Yiğidi öldür de hakkını yeme

İnsan öldürene insansın deme

Dinini bilmeyen gidiyor güme,

Bizi bu hallere koyan utansın.

DOĞANAY’ım sanma yolda kalacak

Herkes belasını mutlak bulacak

Seni seven dostlar haber salacak,

Bizi bu hallere koyan utansın.

Kemal DOĞANAY