Tıffi Urfa Ağzı İle

 Urfa ağzı ile...

            TIFFİ

Ne hér gördüğ sıfatidan
Anlamiyığ lügatidan
Vazgeçmisen inadidan
*** Tıffi seni bı huyiya
*** Neğlet gelsin o soyiya

Huyi tebeéti bata
Neye geldi bı heyata
Loğa döndi yata yata
*** Tıffi seni o kaşiya
*** Külüm zibilim başiya

Bilmiyen ki neye kızdiy
Geldi ilk ahşamdan sızdiy
Yoksa gene mi utızdiy
*** Tıffi seni sıfatiya
*** İt köppeg geçsin tahtiya

Eyvana sermiş döşşegi
Uzanmış daşçı eşşegi
Oradan veriy fişşegi
*** Tıffi seni kıt akliya
*** Etdiğıyı kim pakliya

Zebelleh kimin olmışsan
Valla eyyi yer bulmışsan
Döşşege tapı kılmışsan
*** Tıffi seni boy posiya
*** Zehirler dola tasiya

Hem kurresen hem de efe
Üsteçelik de tırrefe
Yüziy dönme o terefe
*** Tıffi seni küsmağiya
*** Mal mal bahıp hüsmağiya

Hamdi der ki: yetmiyesen
Ziftin pekini yiyesen
Dadı da hoşmış deyesen
*** Tıffi seni o beyniye
*** Ataş dola mabeyniye

                      Mustafa Gül (Hamdi)
                      (05.12.2019)

YÖRESEL KELİMLER

Tıffi: Tükürme fiilinin sesli ifadesi
Hér: Hayr
Neğlet: Lanet
Tebeét: Tabiat
Utızmak: Kaybetmek
Zebelleh: İri yarı, toraman
Kimin: Gibi
Tapı kılmak: bir yerde normalden fazla kalmak (deyim)
Kurre: Kabadayı
Üsteçelik: Üstüne üstlük
Tırrefe: Alıngan
Hüsmağ: Susmak
Ziftin peki: Sinirlenince söylenilen bir deyim (zift: katran, pek: perk, yani yoğun olanı)
Mabeyn: Boşluk