Mehtâb

1.Mevsim

Ey nîmeti nihân olan nevra

Süslü parıltıları yakamozlara bırakan mehtâb

Her ışığın nurcân her zerren âfitâb

Sensin en nezih âb

2.Mevsim

Şâir gözler  için yazar şiirini

O bakışlarla  bulur aşkın kendisini

Hep hüzzam olacak değil ya beste

Nihâvent makâmlara selâmımı söyle

Birazdan bir kavuşmaya tanık olacak portre

Ay doğduğu an başlayacak resital

Mehtâb herkese harâm bana helâl

3.Mevsim

Pamuksu ağıtlarla uğurla beni

Bunalmasın çocuklar

Suskunluğuma aldanıp da duymuyor sanma

Bağırma sevgilim sakın bağırma

Sessizliği delersen kırılırım sana

4.Mevsim

Değişen değişti her şeyin bir fiyatı var

Değişmeyen mehtâbıma  güvenirim her zaman

O nedenle bu dünya bana dâr

Ey toprağın gül yüzlü bağrı

Bir tebessüm yumağına beni de sar

5.

Gittim

Seste lerzân zamanda hicrân olup gittim

Bir kanat çırpışında deprem olup gittim

İlk mâvide aradınız beni

Sonra gride

Oysa ben siyâhın süveydâsı olup gittim

İmgede biçim fotoğrafta renk

Gözlerde mehtâbı yakan bir çizim olup gittim

Bittiniz artık çünkü ben bittim…

Dursun Tiftik