Kalmamış

Toplumsal durumumuzu hicvettim bu şiirde. 🤷‍♂️

KALMAMIŞ

Öyle bir devirdeyiz ki
Bir bir daha etmez iki
Kesilmiş dostluk ilişki
Şuncaya kıymet kalmamış

Eğitimin vahim hali
Öğrenciler laubali
Baş edemez müdür, veli
Hocaya hürmet kalmamış

Erkekler pısırık ürkek
Sabah simit yer akşam kek
Bayanlar olmuşlar erkek
Kocaya minnet kalmamış

Millet maişetten bıkmış
Toplum çığırından çıkmış
Ahlaksızlık kalbi yıkmış
Ricaya davet kalmamış

Gece gündüz çaba uğraş
Ömür biter yavaş yavaş
Gelecekten korku telaş
Recaya niyet kalmamış

Boşuna gayret çabalar
El olmuş tüm akrabalar
Huzurevinde babalar
Amcaya ülfet kalmamış

Sanki silinmiş bellekler
Kabul olmuyor dilekler
Terk etmiş damı leylekler
Bacaya rağbet kalmamış

Alim görülür münkirler
Kokuşmuş çoğu fikirler
Sömürülüyor fakirler
Kancaya zahmet kalmamış

Var mı doğal gıda hani
Her şey yapay her şey fenni
Hayvanlar beslenir suni
Yoncaya hacet kalmamış

Umudumuz mevcut hâlâ
Hamdi avucunu yala
Bülbüller konsa da dala
Goncaya rağbet kalmamış

                      Mustafa Gül (Hamdi)
                      (29.12.2019)

Maişet: Geçim, geçinme
Reca: Ümit
Ülfet: Görüşme, kaynaşma, alışma