Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
Nâzenin Nâzenin
03.01.2020 · 1.888 · 1 · Tahmini 1 dk okuma
(0 oy)

Bir Adamın Bir Yürekte Ölme Seramonisi

Bir adamın içimde öldüğünü hissediyorum.
Aslında ölmüyor öldürüyor kendini...
İlgisizlik bıçağıyla bıçaklıyor 
Umutsuzluk silahını ateşliyor alnına...

Bazen sesli bazen sessiz çığlıklarımı duymadı.
Beni sensiz bırakma, sana ihtiyacım var çünkü seni seviyorum deyişimi duymadı.
Ya cepte gördü ya umursamadı.
Kendi kendini öldürdü içimde...
Ölmemesi için elimden geleni yaptım.
Her gün yüzünü hatırlamaya çalıştım.
Ama o ölmek istedi ki vurdu kendini içimde
Bana da iyi insandı deyip gömmek düşüyor.
Kolay değil tabiki yürek yangınını bir çırpıda silmek.
Bir tanem Can parem dediğini silmek kolay değil tabiki.
Yirmi dört saat onunla, hayaliyle yaşarken ve hiç bir dünya telaşına degişmemişken
İmkansızı imkanlı hale getirmeye çabalamışken
Attı kendini gönlümün uçurumundan...
Onu içimde tamamen unutarak öldürmek istedim.
Ama her defasında kendisini hatırlattı.
Çıkmadı hayatımdan girmedi de hep eşikte bekler gibi yaptı.
Ama yinede teşekkür ederim bana aşkı yaşattı.
Yaşattı derken yokluğunda çektiğim acıdan bahsediyorum.
Sayesinde insanlığa bir adım daha yaklaştım.
İnsanlığı biraz daha anladım.
Sayesinde şiire yaklaştım.
Şarkı sözleri anlam kazandı içimde 
Belki sayende gülüşüm güzelleşecek
Sayende beklentim azaldı insanlardan 
Sayende sessizleştim.
Sayende hissizleştim.
Dalgalar kadar umutsuz oldum.
Küstüm sana ve her şeye 
Yüreğimde kırgınlığı hissediyorum.
İlgizsizligine teşekkür ederim. 
Ümit etmiyorum bir şey senden
Teşekkür ederim vermediğin için bir az olsun.
Çünkü ümit işkenceyi uzatır.
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Bir Adamın Bir Yürekte Ölme Seramonisi

Nâzenin Nâzenin