Zaman

Ay düştü koynuna sular sustular
Tuttu zamanın dizginlerini bir tomurcuk
Binbir niyaz ile vardı secdeye
Gölgesi aşkı fısıldayan dağlar
Dağlar ki bulutlara söyler sırrını
Bu gece bulutlarda bir hal var

Gönül hükmünü geçirsin zamana
Düşüp eline hoyrat rüzgarların
Taştan taşa vurulmadan
Saklansın rüyaların bir hücresinde
Ömre bedel günahsız bir yalan

Bilen bilir ki yar
Ölümsüzlük diye bir ölüm
Gider gelir içimizi yoklar
Yedi kat gökleri sarar kokusu
Her dem solmalara açılan gülün

Bazan ürkek bir güvercin
Kanadında giden zamanı
Yaralı ceylanlar getirir
Gözlerinde son ışık
Ve hayatın namlusundan
Saçmalarla delik deşik

Ve çıkar düştüğü sulardan ay
Artık gölgesi tekin olmayan dağlarda
Yelesi rüzgarlarda bir deli tay
Koşarken uçurumlara doğru
Düşer kendi karanlığına zaman
Zamanın terkisinde insan

YAHYA AKENGİN HİSAR-ŞAİRLERİNDEN