Destanlar Burcunda Bir Alperen

Bir yiğit gelip de geçti dünyadan

Payına düşeni içti dünyadan

Bir seher vaktinde göçtü dünyadan

Milletçe üzgünüz, ruhumuz hasta

Ozan Arif göçtü, destanlar yasta

Her zaman dik durdu, elif misali

Düğün bayram saydı Hakk'a visali

Sonsuza çağırdı, makam-ı âli

Gümülcine yorgun, Semerkant hasta

Ozan Arif göçtü, destanlar yasta

Bir oyun yazıldı, tutmadı oyun

Çağdaş tiranlara eğmedi boyun

Tuza meyletmedi, olmadı koyun

Tanrı Dağı puslu, Ötüken hasta

Ozan Arif göçtü, destanlar yasta

Vatan diye attı şair yüreği

Bayrağı hep mağrur görmek ereği

En evvel o yaptı, neyse gereği

Plevne kederli, Dobruca hasta

Ozan Arif göçtü, destanlar yasta

Urumçi'ye baktı, doldu gözleri

Yüreğini yaktı hicran közleri

Dillerde dolaşır şimdi sözleri

Gökbayrak kan ağlar, Kaşgar'ım hasta

Ozan Arif göçtü, destanlar yasta

Hain kalemlerce kurgulandı o

C-5 Koğuşu'nda sorgulandı o

Yargısız infazla yargılandı o

Ankara'dan ses yok; Türkistan hasta

Ozan Arif göçtü, destanlar yasta

Şiir mektebiydi, irfan ocağı...

Destan kalesine dikti sancağı

Şimdi bir annedir vatan kucağı

Alucra tasalı, Samsun'um hasta

Ozan Arif göçtü, destanlar yasta

                                   M. NİHAT MALKOÇ