Küçük Fısıltılar

Özledim seni saat gecenin üçü
olmayan kanatlarım bir haziran ayında üşürken
Buram buram kokun tütüyorken yüreğimde
Ateşim 40'ı görürken
inlemelerimde avuçlarım terlerken
özledim seni..
Tam  da unutacakken,
Tozlanmış raflara kaldırırken,
Yıldızlara hava atarken..
Bir ok gibi uyandı derinliklerimde özlemin,
nemlemdi gözlerim özlemini dindiremedi..
Kanatlarım değil artık kutuplar üşüdü düşünmekten,
Balıklar üşüdü yaşamaktan,
Yollar yoruldu gözlenmekten ama
Tam unutacakken uyanmaktan üşenmedi özlemin..
Perdeler  rüzgarla savrulmaktan
Gün doğudan uyandırılmaktan
Su akmaktan
İnsanlar somurtmaktan yoruldu belki
ama yaşamayı öğrendiler..
Ben öğrenemedim....
Her sabah üşüyen kanatlarla,
Tükenen umutlarla,
nemlenmiş gözlerle,
Hayali aşk şarkılarıyla uyanmayı....
Bir dalgınlıkla boşluklara sarılmak kadar kalp ağrısı
Bile bile boşluklara sarılmak kadar ümitsiz vaka
Bir gece vakti alarmın çalmaktan korktuğu vakit,
Uykumu kaçıran özleminle üşüyen kanatlarım vardı..
Taki koparıp gözlerimde ıslanan mendille yakana kadar..
Küllerini rüzgarla savurana kadar..
Vakitsiz bir anda veda mektubu yazdırana kadar..
Özlemini derinliklerimde söküp milim milim tüketene kadar.. .