Akis

Kalbimin yansıması,
Çiçeklerin köklerinden gelen mürekkeple
Düşüyor kalemimin ucuna.
Ve bu karanlık kehanetin ladesi,
Saçlarımdaki her bir gümüş tele
Tekabül ediyor uzayan derinlikte.
Üzümün kızlarının dans ettiği
Kayıp kadehli sofralarda mutluluk,
Şimdi Atlantis kadar sonsuzlukta.
Işığa uzanan sarmaşık umutlu
Çocuk,
Kalbimin odasına girip
Kapılarını üçer kez kilitledi.
Geleceğin ebruliğinde kayıp.
Gelecek, çamur kadar bulanık,
Akıl kadar karmaşık.

Şimdi
Keskin bir buz gibi delik deşik
Parçalıyorsun ümitlerimi.
Çıkmazlarda bıraktığın yetmiyormuş gibi,
Sokağımın lambalarını patlatıyor ellerin.
Yalnızlık,
Gece çökünce o sokakta
Kaldırımda ağlayan kedi sesleri yükseliyor,
Ağır günahların altında ezilen.
Çaresiz ve korkak.