Hasretlik Türküsü

Kaderin önünde oyuncak olduk,

İnsan belli değil KUL belli değil.

Hazan Mevsiminde sararıp solduk,

Kilim belli değil ÇUL belli değil.

Bize yol gösteren Şanlı Bayrağım

Şehidime mezar Kara Toprağım

Baharda kuruyan Yeşil Yaprağım,

Ağaç belli değil DAL belli değil.

Gözlerimden yaşlar durmadan akar

Dostlarım oturmuş seyrime bakar

Hasretlik Türküsü bağrımı yakar,

Ayak belli değil KOL belli değil.

Arılar dağlarda balına hasret

Çiçekler kurumuş dalına hasret

Ninem boyun büker şalına hasret,

Petek belli değil BAL belli değil.

Güzel günler elbet gelecek sanma

Kötünün sözüne sakın ha! Kanma

DOĞANAY’ım diye adımı anma,

Hedef belli değil YOL belli değil.

Kemal DOĞANAY