Edebiyat ve Kültür Platformu
Garibin Mezarı
GARİBİN MEZARI
Yitip giden şu mezar yeri varya,
İşte orda bir garip yatar evlat.
Yağmur, kar düşer, olur çamur derya,
Günler geçer, o yerde yiter evlat.
Elinden tutan olmadı yaşarken,
Kürkün çaldılar sokakta yatarken,
Diğer kabirlerde çiçek açarken,
Burda kuru otlar boy atar evlat.
Koca dünyaya sığmadı bir başı,
Önüne koyan yoktu sıcak aşı,
İsmi bilinmez yok ki mezar taşı,
Garipsen, mezar seni yutar evlat.
Zengin ölür, ağıt göğe yükselir,
Gelen cemaat sıraya dizilir,
Garibanın naaşına kim gelir,
Üç-beş insaflı müslim yeter evlat.
Hiç ziyaretçisi gelmez, bayramda,
İtilmiş kenara, kimin umrunda,
Bir tek baykuşlara malum olur da,
Başında dertli dertli öter evlat.
Bu dünyada fakirsen, olmaz geçim,
Hayat yoksula sunmaz başka seçim,
Eski insanların dediği biçim,
Garip ölünce, çile biter evlat.
Fatih Coşgun 10.04.2014
Garibin Mezarı başlıklı yazı Fatih Coşgun tarafından
15.05.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.