Edebiyat ve Kültür Platformu
Nefes
NEFES
Nefes rahmet, mağfiret, hidayettir,
İnsana verilen en değerli nimettir,
Eğer hak için olursa, berekettir,
Yoksa vallahi, sonu zillettir.
Bu hayat boş mu sanırsın,
Nefesi durmadan rahat alırsın,
Şükür etmezsen, yalnız kalırsın,
Düşün, bu nefesi nasıl alırsın.
Bir kendine bak, bir de kâinata,
Akılsız, ilim bilen eşsiz hayvanata,
Ah bir de şu insandaki saltanata,
Bu nefesin sonu gelmez sanırsın.
Gençken, “hadi genciz” dedin,
Orta yaşlı iken, vakit var bildin,
Yaşlı olduğunda, camiye geldin,
O günü beklersen, nefessiz kalırsın.
Vakti ganimet bil, sakın kaybetme.
Verilen nimete, nankörlük etme
Üç günlük dünya ile birlikte bitme,
Yoksa o gün, nefesi zor alırsın.
Ne kadar çok söz var, nefes yetmiyor,
Anlatmakla Rabb’imin nimeti bitmiyor,
Her yaptığın yazılıyor, boşa gitmiyor,
Bu nefesin hesabı yok mu sanırsın.
Bir tek nefes ne kadar değerli,
Bunu kaybetmeden iyi bilmeli,
Hazır vakit varken rızaya ermeli,
Hesabını iyi yap, azıksız kalırsın.
Bu sözü söyleyen, kendini unutma,
Nefes derken, nefsini ayrı tutma,
Herkesin sonu tek nefes, unutma,
Ağa, paşa, patron, azat mı sanırsın.
Sadettin TURHAN
12.08.2011
Nefes başlıklı yazı sturhan tarafından
10.06.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.