Edebiyat ve Kültür Platformu
Üzülme
ÜZÜLME
Kara gözlüm, gurbet kesti önümü,
Gelemezsem, yola bakıp üzülme.
Felektir bu, belki açar yolumu,
Sabret gülüm, canın sıkıp üzülme.
Kader aramıza vurmuş mührünü,
İçirmiş bize ayrılık zehrini,
Yüreğinde çöreklenmiş kahrını,
Kara gözlerinden döküp üzülme.
Kavuşmak olsun bu filmin sonunda,
Belki bu gün, belki doğum gününde,
Mesken tuttuğun pencere önünde,
Sigaranı bir bir yakıp üzülme.
Hak, acıyla sınar bazen ferdini,
Görün elbet, karlı dağın ardını,
Açma kimseye, anlamaz derdini,
El içinde boyun büküp üzülme.
Azrail kalemim kırdığı zaman,
Ecel defterimi dürdüğü zaman,
Beyaz kefen beni sardığı zaman,
Metin ol, karalar takıp üzülme.
Bu can senden önce Hak'ka koşunca,
Kazma, kürek toprağımı eşince,
Naçar bedenim toprağa düşünce,
Mezarım üstüne çöküp üzülme.
Fatih Coşgun
Üzülme başlıklı yazı Fatih Coşgun tarafından
11.06.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.