Uçsuz Bucaksız Bu Yol

Uçsuz Bucaksız Bu Yol
Nereye gittiğimi bilmeden yürüyorken,
Engelimdi önümde uçsuz bucaksız bu yol.
Kaderim miydi yoksa izini sürüdüğüm,
Pusulaydı yönümde uçsuz bucaksız bu yol.
Gecenin karanlığı çöküyorken apansız,
Yalın ayak bastığım yerler ise tabansız,
Gönülsüzken yüreğim zorakiydi yabansız,
Umuttu her günümde uçsuz bucaksız bu yol.
Sipsivri taşlarıyla batıyorken ayağa,
Üst üste yığıldıkça benziyordu kayaya,
Boyna işkence eder acımadan yayaya,
Kalmak ister dünümde, uçsuz bucaksız bu yol.
Hiç haberim olmadan planını kurmuştu
Kahrolası uzun yol, beni ne çok yormuştu,
Yitip geçen yıllara belki hesap sormuştu,
Yokladı her dönemde uçsuz bucaksız bu yol.
Başı sonu olmayan gidiyordum bir yere,
Düşüp kalkıp yürüdüm hakkını vere vere
Çıktığım için ise pişman oldum bin kere,
Anlamsız dı önemde uçsuz bucaksız bu yol.
Nesrin Önem
14 06 2020
Tekirdağ