Edebiyat ve Kültür Platformu
Anne
ANNE
Hatırlayıp gül kokunu,
Rüyâlara daldım Anne.
Göz açıp da baktığımda,
Bin bir hüzün doldum Anne.
Kadın, erkek, yaşlı, genci,
Sağım solum hep yabancı.
Yüreğinde türlü sancı,
Keder yüklü kuldum Anne.
Her nefesim aşar yılı,
İçim dışım keder dolu,
Vuslatın açılmaz gülü,
Gonca iken soldum Anne.
Yine ümit yok sabahta,
Senelerdir gönül “ah”ta,
Tebessümler bile sahte,
Yâd ellerde kaldım Anne.
Ne söylesem hep bahane,
Viraneye döndü sîne.
Gurbette oldum divâne,
Saçı başı yoldum Anne.
Alev alev yandı döşüm,
Kâbuslara döndü düşüm,
Bitip tükenmiyor kışım,
Mevsimleri sildim Anne.
Olmadığın hiç bir yerde,
Deva olmaz kimse derde.
Haziranda yağan karda,
Hayâlini buldum Anne.
Hayat sanki esen yelmiş,
Tevhidî’ye kaç gün gülmüş?
Gurbet bize vatan olmuş,
Bu gerçeği bildim Anne.
Tevhidî Hüseyin KILBAŞ
Anne başlıklı yazı Tevhidî tarafından
25.07.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
