Orhan Veli

ORHAN VELİ ANISINA.

Uzanıp yatıvermiş, sere serpe;

Entarisi sıyrılmış, hafiften;

Kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor;

Bir eliyle de göğsünü tutmuş.

İçinde kötülüğü yok, biliyorum;

Yok, benim de yok ama…

Olmaz ki!

Böyle de yatılmaz ki!

ANLATAMIYORUM  

Ağlasam sesimi duyar mısınız,  
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?  
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.  
Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.  
Orhan VELİ

Bana âşık olduğunu geç fark ettim..