Şizofren Miyim Akıllı mı

Akıllı görünme çabası çoğu zaman akıllı olmayı engeller.

-La Rochefoucauld-

En başından beri biliyordun bunu, başına geldiği de çok oldu. Kendince yanlış anlaşıldın. Ama apaçık ortadaydı sebebi düştüğün durumun. Her defasında akıllı görünmek istedin diğer insanlara ve aptallığının nedenini aradın uzun süre. Oysa gözünün önünde duruyordu. Ama gözünün önüne bakmak aklına gelmedi. Başkalarının gözünün önünde olmak istediğinden kendine takılıp düştün sık sık. Sonra kim koydu kendimi kendimin ayağımın altına diye öfkelendin. Ama ne olursa olsun insandın, her zaman mükemmele ulaşacağına inandın.

Aptalın sevgisi, ayının sevgisidir; kini sevgidir, sevgisi kindir.

-Hz Mevlana-

En çok sevdiklerini incitmedin mi seviyorum diye. Seviyordun onları, hem de çok seviyordun. Ama düşmanlarından bile senden çektikleri kadar çok çekmediler. Cahil kaldılar senin yüzünden, sokağa bile çıkamadılar sevginden. Özgürlüklerini ellerinden aldın seviyorum diye. Dayak cennetten çıkmadır dedin çoğu zaman, dizini dövmektense sevdiğini dövdün. Kendini de sevdin sen ve kendine de hiç kimsenin yapamayacaklarını yaptın. Dinmek bilmedi sevgin, dinmek bilmedi kinin. Aslında akıllı görünme çaban aptal yaptı seni ve aslında aptallığın sevdiklerini incitti ve seni hayvanlaştırdı. Biliyordun, en başından beri bilmekteydin.

Bir çivi yüzünden bir nal, bir nal yüzünden bir at, bir at yüzünden bir atlı gidiverir.

-Franklin-

Önemsemedin sen. Görmek istemedin belki de. Kendiliğinden hallolacağını sandın her şeyin. Ama hayat senin olmasını istediğin gibi değildi. Önemsemediğin küçük erdemler haysiyet kalelerini yıktı birer birer, şeref orduların telef oldu ve yenildin. O küçük yalanların mağlup etti seni. Hayata ve insanlara bakacak yüzün kalmadı. Güçlü olduğuna inanırdın her zaman ve güçlü birisiyle kapışacağına. Ama küçük heveslerine yenildin. Hatalarından ders çıkarmayacak kadar aptal değilsin elbette. Yalnızca hata yapacak kadar insansın.

Kendimsin,
Kabahatim, marifetimsin,
Benimlesin,
Kendimsin…